Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Ιστορική Πατριαρχική Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά


Χιλιάδες είναι οι πιστοί που έχουν σπευσει στην Τραπεζούντα για την πρώτη από το 1923 Λειτουργία στην Παναγία Σουμελά, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη.

«Πηγαίνω στην Τραπεζούντα ως κήρυκας ειρήνης» δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα Sabah ο κ. Βαρθολομαίος.

Tα μέτρα ασφαλείας της τουρκικής αστυνομίας είναι δρακόντεια. Σε ερώτηση του Τούρκου δημοσιογράφου αν φοβάται την πρόκληση επεισοδίων ο Οικουμενικός Πατριάρχης απαντά:

«Δεν ανησυχώ. Κανένας σώφρων άνθρωπος δεν εγκρίνει τέτοιες ενέργειες. Το ισλάμ είναι θρησκεία ειρήνης. Η Τουρκική Δημοκρατία είναι λαϊκό κράτος. Εμείς είμαστε Τούρκοι υπήκοοι και γέννημα θρέμμα αυτού του τόπου.»

Η άδεια για την πραγματοποίηση Θείας Λειτουργίας στο μοναστήρι-σύμβολο των Ποντίων δόθηκε τον περασμένο Ιούνιο από την Άγκυρα, σε μία προσπάθεια της Τουρκίας να δείξει ότι σέβεται τις θρησκευτικές ελευθερίες, που είναι ένα από τα βασικά προαπαιτούμενα για την ευρωπαϊκή της προοπτική.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έφθασε το απόγευμα του Σαββάτου στην Τραπεζούντα, αεροπορικώς από την Κωνσταντινούπολη .Μετά την άφιξη του ο κ.Βαρθολομαίος παρακάθησε σε ιφτάρ (δείπνο για τη λήξη της ημερήσιας νηστείας τού μήνα του Ραμαζανιού), το οποίο παρέθεσαν ο μουφτής της Τραπεζούντας και ο Νομάρχης.

Με τον Πατριάρχη θα συνλειτουργήσουν ο Μητροπολίτης Δράμας κ.Παύλος και ο εκπρόσωπος του Πατριάρχη Μόσχας Επίσκοπος Τύχων.

Η λειτουργία θα τελεσθεί στον αυλειο χώρο της μονής, γιατί ο ναός είναι μικρός. Γύρω από τη μονή θα υπάρχουν γιγαντοοθόνες για να μπορέσουν οι προσκυνητές να παρακολουθήσουν την Θεία Λειτουργία.

Στο τέλος της λειτουργίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα μιλήσει προς τους πιστούς τονίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι η λειτουργία στη μονή Παναγία Σουμελά είναι ένα «κορυφαίο θρησκευτικό και ιστορικό γεγονός». Επίσης θα εκφράσει την ευχή η Παναγία η Σουμελιώτισσα να είναι «εγγυήτρια καλύτερων ημερών για τους λαούς της Ελλάδος και της Τουρκίας».

* Η Πατριαρχική Θεία Λειτουργία θα μεταδοθεί ζωντανά (10:00) από την ΕΤ-3.


Τμήμα ειδήσεων elliniki-stratigiki

Διχάζει την Τουρκία το κουρδικό



Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ

Το ζήτημα της αυτονόμησης των κουρδικών επαρχιών της ΝΑ Τουρκίας επανέρχεται στην τουρκική πολιτική επικαιρότητα, προκαλώντας ισχυρές δονήσεις στους εθνικιστικούς κύκλους της χώρας.

«Ευτυχής αυτός που λέει είμαι Τούρκος» λέει το σύνθημα, εκφράζοντας την αναδυόμενη τάση στην κοινωνία να ξεκαθαρίσει απ' τα ξένα σώματα.
Με δεδομένο ότι η προοπτική να δοθεί καθεστώς «δημοκρατικής αυτονομίας» στις κουρδικές επαρχίες αποτελεί πάγιο πολιτικό αίτημα των Κούρδων της ΝΑ Τουρκίας, το ενδιαφέρον τώρα εστιάζεται στο γεγονός ότι μερίδα της κοινής γνώμης δείχνει να φλερτάρει με την ιδέα μιας Τουρκίας απαλλαγμένης από τους Κούρδους.

Πρόκειται για μια τάση που αντανακλάται στην αρθρογραφία μεγάλων τουρκικών εφημερίδων, με χαρακτηριστικές τις περιπτώσεις της αντιπολιτευόμενης «Χουριέτ» και της εφημερίδας της κεμαλικής κεντροαριστεράς «Τζουμχουριέτ», όπου το ερώτημα «Είμαστε υποχρεωμένοι να συμβιώνουμε;» διατυπώνεται ρητορικά αλλά με εύστοχες πολιτικές επισημάνσεις.

Ο αρθρογράφος της «Χουριέτ» Ερτουγκρούλ Οζκόκ, άνθρωπος που χαρακτηρίζεται σε άλλα δημοσιεύματα ως «εξέχουσα προσωπικότητα των λεγόμενων Λευκών Τούρκων, των εύπορων εξευρωπαϊσμένων Τούρκων», διαπιστώνει ότι αρχίζει να καταγράφεται μια τάση «εθνοτικού εθνικισμού» εντός της τουρκικής κοινωνίας. Οι φορείς της τάσης αυτής «συμφωνούν με μια επικίνδυνη ιδέα: την αυτονόμηση των κουρδικών περιοχών».

Σε άλλο άρθρο, ο Μουσταφά Ακιγιόλ επίσης αρθρογράφος της «Χουριέτ», χαρακτηρίζει το ζήτημα της κουρδικής αυτονομίας ως «το επόμενο μεγάλο θέμα», στο κυβερνητικό πρόγραμμα εκδημοκρατισμού της Τουρκίας.

Η νέα τάση

Οι δύο αρθρογράφοι αν και ουσιαστικά διαφωνούν με την προοπτική της αυτονομίας των Κούρδων, διαβλέποντας τα αξεπέραστα προβλήματα που την περιορίζουν στο χώρο των πολιτικών ουτοπιών, δείχνουν να συμφωνούν για την αναδυόμενη τάση της τουρκικής κοινωνίας να ξεκαθαρίσει από τα ξένα σώματα εντός της.

Την τάση αυτή την αποδίδουν στην κόπωση της κοινής γνώμης από τον σχεδόν 50χρονο πόλεμο του τουρκικού στρατού με το αυτονομιστικό αντάρτικο του ΡΚΚ, αλλά και στο γεγονός ότι οι Κούρδοι «διαρκώς διευρύνουν τον κύκλο των αιτημάτων τους».

Αλλοι πολιτικοί σχολιαστές επισημαίνουν ότι η αρθρογραφία των Οζκόκ και Ακιγιόλ αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου, καθώς ο αναδυόμενος εθνοτικός εθνικισμός που επιθυμεί την καθαρότητα της τουρκικής φυλής καταγράφεται κυρίως στις τάξεις των φανατικών κεμαλιστών, που επιθυμούν «την προάσπιση της δημοκρατίας του Ατατούρκ», όπου δεν έχει θέση όποιος στερείται της τουρκικής ταυτότητας. Προϊόν της διδασκόμενης αντίληψης της τουρκικής κοινωνίας ότι δεν υπάρχουν Κούρδοι αλλά Τούρκοι των βουνών, θεωρείται και η έξαρση της εθνοτικής- εθνικιστικής τάσης.

Απέναντι στον εθνοτικό εθνικισμό, βρίσκεται η πλουραλιστική αντίληψη που αποδέχεται τη συνύπαρξη διαφορετικών εθνοτικών ομάδων. Πρόκειται για τους διαλλακτικούς φιλελεύθερους κοσμικούς που δηλώνουν ευρωπαϊστές και δημοκράτες κατά τα δυτικά πρότυπα.

Αν και τα ποσοστά τους είναι πολύ μικρά, προστίθενται στις πολύ μεγαλύτερες τάξεις των συντηρητικών ισλαμιστών, που αθροίζουν σχεδόν τον μισό πληθυσμό της χώρας. «Αν και δεν είναι ξετρελαμένοι φιλελεύθεροι», σημειώνει ο Ακιγιόλ, «πατούν στις παραδόσεις της οθωμανικής αυτοκρατορίας, σύμφωνα με τις οποίες οι Κούρδοι θα απολάμβαναν όλες τις ελευθερίες που αποζητούν σήμερα».

Επικίνδυνη ιδέα

Ανεξάρτητα από τις τάσεις αυτές, και εν μέσω καθημερινών πολεμικών επιχειρήσεων και δολιοφθορών του ΡΚΚ κατά στρατιωτικών στόχων και πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, υπάρχουν πάντοτε τα προβλήματα που καθιστούν «επικίνδυνη ιδέα» την προοπτική της κουρδικής αυτονομίας.

Με μια τουρκική κοινή γνώμη να διδάσκεται από νωρίς ότι δεν υπάρχει σαφής γεωγραφικός προσδιορισμός των κουρδικών εδαφών, και με τη συντελεσμένη διάχυση του κουρδικού στοιχείου από τις ΝΑ επαρχίες προς άλλες ασφαλείς περιοχές της τουρκικής επικράτειας (με την Κωνσταντινούπολη να είναι η μεγαλύτερη «κουρδική πόλη» στον κόσμο) είναι ευνόητο ότι μια πιθανή ανακήρυξη αυτόνομης κουρδικής επικράτειας θα είχε καταστροφικές συνέπειες για τη συνοχή του τουρκικού κράτους.


Τμήμα ειδήσεων elliniki-stratigiki

Ισραήλ: Διχάζει η προμήθεια του F-35 Lightning II





Ενδιαφέρει και την Ελλάδα η σύγκρουση ανάμεσα σε θιασώτες και αντιπάλους της λύσης του F-35 στο Ισραήλ, μια χώρα που διαθέτει μια από τις πλέον ετοιμοπόλεμες Αεροπορίες παγκοσμίως…

Αξίζει βέβαια να σημειωθεί, ότι οι ενστάσεις μέχρι στιγμής δεν επικεντρώνονται τόσο πολύ στα επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του αεροσκάφους, όσο στο πιθανολογούμενο υψηλότατο κόστος τους, το οποίο σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές θα φθάσει τα 160 εκατομμύρια δολάρια ανά μονάδα. Επίσης, οι αναλυτές δέχονται αξιωματικά ότι πρόκειται ένα αεροσκάφος εξειδικευμένο σε αποστολές δίωξης-βομβαρδισμού και όχι αεροσκάφος που προορίζεται να εξασφαλίσει αεροπορική υπεροχή ή/και κυριαρχία (superiority / dominance).

Οι υποστηρικτές του νέου αμερικανικού μαχητικού υποστηρίζουν ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει στην προμήθειά του, καθώς τα χαρακτηριστικά του δίδουν στο Ισραήλ πλεονέκτημα εάν και εφόσον δοθεί το πράσινο φως για στρατιωτικό πλήγμα εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.

Προφανώς λόγος γίνεται για τα χαρακτηριστικά «χαμηλής παρατηρησιμότητας» (stealth) που διαθέτει το αεροσκάφος (τα βλήματα που φέρει δεν είναι εξωτερικά αναρτημένα ώστε να «δίνουν σήμα» στα ραντάρ) το οποίο – θεωρητικά πάντα – του επιτρέπει να διεισδύσει στην εχθρική περιοχή χωρίς να γίνει αντιληπτό από το σύστημα αεράμυνας, να πλήξει τον στόχο του και να αποχωρήσει. Εν ολίγοις, παρουσιάζει μεγαλύτερες πιθανότητες επιβιωσιμότητας (survivability) σε σύγκριση με τα «συμβατικά» μαχητικά.

Επίσης, οι υποστηρικτές του προτάσσουν το επιχείρημα ότι σε μια εποχή συρρικνωμένων αμυντικών προϋπολογισμών, η λύση είναι λιγότερα αλλά πιο προηγμένης τεχνολογίας αεροσκάφη και πως το F-35 κάνει ακριβώς αυτή τη δουλειά.

Οι αντίπαλοι της λύσης του F-35 Lightning II επισημαίνουν ότι με τα χρήματα που θα δαπανηθούν για την προμήθεια του αεροσκάφους θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αναβάθμιση των υπαρχόντων μαχητικών (F-15 και F-16) αλλά και να αναβαθμίσει υπάρχοντα ή να αναπτύξει καινούργια όπλα αέρος-εδάφους μακρού βεληνεκούς, πέραν του οπτικού ορίζοντα BVR (Beyond Visual Range), μεγάλης ακρίβειας και άλλα συστήματα και υποσυστήματα που θα αποτελέσουν πραγματικούς πολλαπλασιαστές ισχύος για την ισραηλινή αεροπορική δύναμη. Πρόκειται για την άλλη επιλογή στο πλαίσιο της προσπάθειας ενίσχυσης της επιβιωσιμότητας αεροσκαφών και πληρωμάτων, η εξουδετέρωση του εκάστοτε στόχου από μεγάλη απόσταση με την μαζική εξαπόλυση βλημάτων υψηλής ακρίβειας.



Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, το Ισραήλ και επιθυμεί να δοκιμάσει το νέο αεροσκάφος και δεν μπορεί να το αποφύγει για πολιτικούς λόγους, αφού η συγκεκριμένη προμήθεια έχει ισχυρότατη συμβολική σημασία τόσο σε βιομηχανικό όσο και σε γεωπολιτικό επίπεδο. Η απόρριψή του από την ισραηλινή Αεροπορία θα είχε προφανείς συνέπειες αφού θα έδινε επιχειρήματα στους ανταγωνιστές, εντός και εκτός των ΗΠΑ, ενώ η προμήθεια θα αποτελούσε κατά κάποιον τρόπο απόδειξη της διαχρονικότητας της διμερούς σχέσης Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ.

Είναι βέβαια χαρακτηριστικό ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να προβεί παρά στην προμήθεια μιας μοίρας μαχητικών του τύπου. Ζητά να προμηθευτεί 19 αεροσκάφη έναντι 2,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Εάν αποδειχθεί ότι μπορεί όντως να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα που θα προσαυξήσει το αίσθημα ασφάλειας και θα ενισχύσει την αποτροπή της χώρας, είναι νομοτελειακά βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν κι άλλες παραγγελίες.

Η συγκεκριμένη σύγκρουση θεωρητικών προσεγγίσεων και εκατέρωθεν επιχειρημάτων έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα. Όντως χώρα που διαθέτει επίσης μια από τις πιο ετοιμοπόλεμες αεροπορικές δυνάμεις στον κόσμο και πελάτης της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, το F-35 θα απασχολήσει αργότερα ή γρηγορότερα και εμάς. Και όπως γνωρίζουμε και από το παρελθόν το αποκαλούμενο ως «πολιτικό κριτήριο» συχνά μας κάνει να λησμονούμε το πιο σημαντικό, το επιχειρησιακό κριτήριο. Τι ακριβώς θέλουμε να πετύχουμε με την προμήθεια, ποιες αποστολές πρέπει να είναι σε θέση να εκτελεί και με ποιο κόστος.

Γι’ αυτό και μόνο η συζήτηση μεταξύ των αναλυτών, σε οποιοδήποτε σημείο της υφηλίου, αφορά και την Ελλάδα.




Τμήμα ειδήσεων elliniki-stratigiki

Νέα Τουρκική προβοκάτσια.Στο Μουσουλμανικό νεκροταφείο Κομοτηνής αυτή την φορά


Νέο επεισόδιο με έντονο το "άρωμα" της προβοκάτσιας σημειώθηκε τη νύχτα στο μουσουλμανικό νεκροταφείο της Κομοτηνής. Άγνωστοι εισήλθαν στον ιερό χώρο και προέβησαν σε καταστροφές και βανδαλισμούς επί των τάφων και αποχώρησαν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.

Είναι το δεύτερο επεισόδιο μέσα σε τρεις ημέρες μετά την ρίψη βόμβας μολότοφ στην περίφραξη του τουρκικού προξενείου στην Θεσσαλονίκη και οπωσδήποτε δημιουργεί προβληματισμό τόσο η επιλογή του στόχου, όσο και το timing της ενέργειας, λίγο πριν το δημοψήφισμα στην Τουρκία στις 12 Σεπτεμβρίου. Οι ενέργειες θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό το οργανωμένο σχέδιο "Βαριοπούλα" και πλέον στις έρευνες έχει μπει και η ΕΥΠ. Πάντως είτε προβοκάτσια από το γνωστό "ανατολικό" κέντρο ή ξένους πράκτορες, γενικώς, είτε ενέργεια ανόητων εγχώριων "θερμοκέφαλων", έρχεται σε μία πολύ κακή στιγμή όπου η Ελλάδα εμφανίζεται απολογούμενη την στιγμή που η Τουρκία έχει "ανέβει σκαλί" σε ότι αφορά τις επίθετικές κινήσεις της το τελευταίο εξάμηνο στο Αιγαίο.

Υπενθυμίζεται ότι το πογκρόμ του 1955 στην Κωνσταντινούπολη ξεκίνησε με την βόμβα-προβοκάτσια στο προξενείο της Θεσσαλονίκης. Εκτός αυτού έχουμε και την παρουσόα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου που θα χοροστατήσει για πρώτη φορά μετά το 1923 στους εορτασμούς για την Θεομήτορα στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα του Πόντου, όπου ήδη έχουμε προσπάθειες των τουρκικών ακραίων κύκλων να δημιουργήσουν επεισόδια. Μερίδα του τουρκικού Τύπου, χθες, επιβεβαίωνε φήμες ότι ακροδεξιές ομάδες της περιοχής θα επιδιώξουν να αμαυρώσουν την τελετή.

Από την πλευρά της κυβέρνησης υπήρξε μια δήλωση, όπου και πάλι, άναυ λόγου και άνευ στοιχείων "φωτογραφίζονται" μόνο ακραία στοιχεία ως αυτουργοί μιας πράξης που δείχνει να έχει ισχυρή το στοιχείο της προβοκάτισας.

Σε δήλωσή του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής, τόνισε:

«Στις κοινωνίες υπάρχουν περιθωριακές ομάδες που επενδύουν στο μίσος και τη ρήξη. Που φοβούνται την διαφορετικότητα και έχουν σαν οδηγό τους τις θεωρίες συνωμοσίας.

Οι πράξεις τους είναι απόλυτα καταδικαστέες και αντίθετες προς τα εθνικά μας συμφέροντα. Είναι τα απομεινάρια του παρελθόντος που η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της για πάντα.

Όσοι καταστρέφουν τάφους και βεβηλώνουν τη μνήμη νεκρών που ανήκαν σε άλλο δόγμα, είναι έξω από την κοινωνία μας, την οποία βρίσκουν απέναντί τους πιο ενωμένη».


Tμήμα ειδήσεων elliniki-stratigiki